Zoeken

0

 

Zowat een jaar ben ik in dieetmodus, met behulp van EQ3. Deze gezondere manier van eten en leven is stilaan een tweede natuur aan het worden

Soms sluipen echter oude, nefaste gewoonten binnen. Het is niet altijd duidelijk waar die sluipaanvallen vandaan komen.

Er zijn er rechtstreekse. Zoals feestjes, waar eten wordt geserveerd, dat veel te lekker is om er niet overdadig van te genieten. Gelukkig voor mij zijn al die feestjes coronagewijs opgeschort. 

Of mijn zus opzoeken, die telkens wijn en zoetigheid te voorschijn tovert, waardoor onze zusterlijke gesprekken vrolijker verlopen. Doordat we die gesprekken nu op straat en in het park voeren, is de alcohol uit onze ontmoetingen geschrapt. Wijn drinken op de openbare weg, dat doen deze zussen (nog) niet.

Op de vorige twee voorbeelden kan ik de ondeugd ‘gulzigheid’ kleven. Ik ga me dan te buiten aan onvermoede geneugten.

Deze week echter ben ik in mijn dieetmodus aangevallen door een ondeugd van een andere orde: gierigheid. Als ik het gevoel heb dat ik een koopje kan doen, komt er een soort Ebenezer- Scrooge- reflex naar boven, genoemd naar de gierigaard bij Charles Dickens.

Wat bedoel ik hiermee?

 

In de buurt waar ik woon is er een supermarktketen die telkens na de feestdagen de gelegenheidschocolade verkoopt tegen de helft van de prijs. Luxe chocolade aan een goed prijsje! Met Sinterklaas kon ik weerstaan aan de marsepein en speculoos. Met kerstmis ben ik ver gebleven van kerstbûches en chocoladesterren.

Onlangs was het Valentijn. Al die hartjes vind ik geweldig, ik smelt ervoor. Ik verzon alzo een experiment, een chocolade-experiment: iedere dag een stukje chocola bij de koffie na het eten. Van 10g. tot hooguit 20g.

Hierbij wil ik jullie, lezers, waarschuwen. Ik doe dit experiment op eigen risico.  Ik wil nog steeds 30 kg afvallen, mijn Mount Everest challenge. In principe is er bij EQ3 geen bepaald eten verboden. Alleen moet je blijven zoeken naar gezonde eetgewoontes die passen in je eigen levensstijl.

Ik eet veel gezonder. Ik heb meer energie. Ik slaap beter. Problemen met een hoge bloeddruk zijn zo goed als van de baan. Pijnstillers, die ik voordien geregeld nam, blijven nu ongebruikt in de verpakking.

 

Door gezonder te eten en ondertussen 23 kg af te vallen is mijn spijsverteringssysteem gevoeliger geworden. 

Wanneer ik na 14 februari in die betreffende supermarkt kom, zie ik een aantal chocoladeharten in de aanbieding.  Ik besluit het chocolade-experiment aan te vatten.  Een stukje chocolade af en toe. Mmm…

Die avond blijkt dat ik nog niet voldoende immuniteit heb opgebouwd tegen chocoladeverleidingen. Het eindigt ermee dat ik een reep van 140 g partjesgewijs oppeuzel. De nacht erna en de ochtend erop resulteert dit in krampen. De volgende dag doe ik, wat men beweert dat zelfs een ezel niet zou doen: Ik stoot mij twee keer aan dezelfde steen. M.a.w. ik eet veel te veel chocolade, omdat hij zo goedkoop is! De dag nadien ga ik met mijn zus fietsen.  Krampen! De fietstocht wordt een paar keer onderbroken. We zitten samen op een bankje uit te rusten tot de krampen over zijn.

Er is voor deze situatie een toepasselijke uitdrukking afkomstig uit de religieuze folklore:  god straft onmiddellijk ! Ik geloof het.

Het chocolade-experiment zal op een later tijdstip worden hernomen. Deze keer is het mislukt. Alhoewel…het experiment is als zodanig niet mislukt, maar het verhoopte resultaat beantwoordt niet aan de vooropgestelde werkhypothese.

 

 

Share this on: 
Back To Top